W dniach 04-13.09 jesteśmy na Winobraniu w Zielonej Górze. Zapraszamy!
Weles to bóg o osobliwym, mrocznym uroku – władca Nawii, czyli świata zmarłych, patron magii, czarowników oraz ukrytej mądrości, a także opiekun bydła. W przeciwieństwie do Peruna, którego obecność ujawnia się w każdej burzy i uderzeniu pioruna, Weles działa w ukryciu, w głębinach ziemi i przestrzeni pomiędzy światami. To bóg nie dla każdego, lecz dla tych, którzy rozumieją, że każda tradycja i każdy porządek kosmiczny potrzebują również swojego ciemnego bieguna.
Imię Welesa pojawiało się w kulturach słowiańskich w różnych formach, między innymi jako Veles i Wołos. Jego etymologia nie jest jednoznaczna. Bywa łączona zarówno z pojęciami mocy i wielkości, jak i z włosami, sierścią czy dziką naturą, co dobrze współgra z pierwotnym, nieokiełznanym aspektem tego boga. Dla Słowian Weles był równie ważny jak Perun, choć reprezentował zupełnie inny rodzaj siły.
Weles władał Nawią – słowiańską krainą zmarłych. Nie należy jednak utożsamiać jej z chrześcijańskim piekłem. Była raczej odrębnym wymiarem, w którym przebywały dusze zmarłych, duchy oraz istoty związane z wiedzą ukrytą. Nawia nie była miejscem kary, lecz naturalnym etapem istnienia tych, którzy opuścili świat żywych.
W mitologii słowiańskiej Weles stanowił kosmiczne przeciwieństwo Peruna. Nie oznaczało to jednak, że jeden z bogów był dobry, a drugi zły. Reprezentowali dwie niezbędne siły. Perun uosabiał burzę, działanie, porządek i rozstrzygnięcie. Weles symbolizował ciszę, złożoność, tajemnicę oraz wiedzę płynącą z mroku. Perun kojarzony był z osądem i karą, natomiast Weles z przemianą, magią i tym, co ukryte.
Według mitologicznych opowieści Weles i Perun nieustannie ze sobą walczyli. Konflikt ten ujawniał się podczas burzy, gdy Perun ciskał błyskawicami, próbując dosięgnąć ukrywającego się Welesa. Nie była to jednak walka, która mogła zakończyć się ostatecznym zwycięstwem jednej ze stron. Stanowiła konieczny element równowagi świata.
Perun panował nad niebem, burzą i piorunami, podczas gdy Weles związany był z ziemią, wodą, roślinnością, płodnością oraz hodowlą zwierząt. Właśnie dlatego odgrywał tak ważną rolę w społecznościach rolniczych i pasterskich.
Weles ma wiele atrybutów, z których każdy niesie określone znaczenie.
Wąż jest jednym ze zwierząt najczęściej kojarzonych z Welesem. Zrzucając skórę, symbolizuje przemianę, śmierć i odrodzenie, czyli zjawiska pozostające pod opieką tego boga. W folklorze słowiańskim wąż budził lęk, ale jednocześnie uchodził za stworzenie mądre i znające tajemnice niedostępne człowiekowi.
Bydło wiąże się z rolą Welesa jako opiekuna stad, płodności i dostatku. Dla dawnych społeczności pasterskich liczba posiadanych zwierząt była jednym z najważniejszych wyznaczników bogactwa, dlatego przychylność tego boga miała ogromne znaczenie.
Magia i wiedza tajemna stanowiły kolejny istotny obszar związany z Welesem. Uznawano go za opiekuna czarowników, wróżbitów, poetów i osób posiadających wiedzę niedostępną zwykłym ludziom. Nie była to jednak magia rozumiana wyłącznie jako zło. Weles symbolizował raczej głębokie poznanie natury, przemianę i umiejętność poruszania się pomiędzy różnymi wymiarami rzeczywistości.
W biżuterii Weles przedstawiany jest często za pomocą motywu węża – stylizowanego, grawerowanego lub ukazanego jako zwinięte w spiralę stworzenie. Pojawiają się także symbole inspirowane rogami, zwierzętami hodowlanymi oraz ornamentyką słowiańską.
Jedna z najważniejszych opowieści mitologii słowiańskiej dotyczy odwiecznej walki Peruna z Welesem. Historia ta stanowi powracającą metaforę funkcjonowania słowiańskiego kosmosu.
Według różnych wersji mitu Weles wykradł coś należącego do Peruna. Mogło to być bydło, skarb, dusza człowieka, a nawet bliska bogu postać. Rozgniewany Perun rozpoczynał pościg i ciskał w przeciwnika piorunami.
Ich walka objawiała się w świecie ludzi jako gwałtowna burza. Pioruny uderzały w drzewa i skały, a Weles próbował ukryć się pod ziemią, w wodzie, lesie lub pod postacią zwierzęcia. Perun ścigał go, lecz nie mógł pokonać go ostatecznie. Gdyby Weles przestał istnieć, zniknęłyby również śmierć, przemiana, zaświaty i magia, a równowaga świata zostałaby zachwiana.
Mit kończył się zwykle częściowym zwycięstwem Peruna. Weles oddawał to, co wcześniej zabrał, jednak nadal pozostawał żywy i obecny. Dzięki temu dynamiczna równowaga pomiędzy niebem a ziemią, życiem i śmiercią oraz porządkiem i tajemnicą mogła zostać zachowana.
Ponowne zainteresowanie Welesem w XX i XXI wieku jest częścią szerszego powrotu do mitologii i duchowości słowiańskiej. Bóg ten przyciąga osoby poszukujące autentyczności, kontaktu z naturą, tajemnicy oraz tradycji nieskrępowanej współczesnymi konwencjami.
Dla rodzimowierców Weles reprezentuje dawną siłę, która przetrwała chrystianizację w opowieściach ludowych, obrzędach, nazwach geograficznych oraz folklorze. Jest patronem przemiany, mądrości, magii i kontaktu ze światem przodków.
Skorzystaj z naszej pomocy lub zobacz pełną ofertę sklepu.
Współcześnie symbol Welesa może wyrażać zainteresowanie dawną kulturą słowiańską, ale również potrzebę duchowego rozwoju, zgłębiania wiedzy oraz akceptacji ciemniejszych i bardziej tajemniczych aspektów życia.
Biżuteria z Welesem jest przeznaczona dla osób, które chcą nosić symbole głębokie, mroczne i związane z przemianą. Nie jest to jedynie ozdoba, lecz motyw odwołujący się do magii, wiedzy ukrytej oraz równowagi pomiędzy światem żywych i zmarłych.
Kolczyki z wężem Welesa to dyskretna, ale znacząca forma biżuterii. Motyw węża symbolizuje odrodzenie, zmianę i mądrość.
Zawieszka z symbolem Welesa jest bardziej widocznym sposobem podkreślenia zainteresowania słowiańską mitologią. Noszona na łańcuszku lub rzemyku może pełnić funkcję osobistego amuletu.
Pierścień z motywem Welesa zapewnia bardziej intymny kontakt z symbolem i może przypominać o znaczeniu przemiany, wiedzy oraz wewnętrznej siły.
Biżuteria wykonana ze stali chirurgicznej jest trwała, odporna na uszkodzenia i odpowiednia do codziennego noszenia.
Weles to słowiański bóg zaświatów, mądrości, magii, bogactwa i opiekun bydła. Władał Nawią, czyli krainą zmarłych, i reprezentował tajemniczą, ukrytą stronę świata. Był równie ważny jak Perun, choć jego siła miała zupełnie inny charakter.
Weles symbolizuje przemianę, śmierć i odrodzenie, magię, mądrość oraz wiedzę ukrytą. Jednym z jego najważniejszych zwierzęcych symboli jest wąż, który dzięki zrzucaniu skóry kojarzony jest z odnową i transformacją.
Weles nie jest bogiem złym w chrześcijańskim rozumieniu tego pojęcia. Reprezentuje siłę konieczną dla zachowania równowagi świata – przemianę, śmierć, magię i tajemnicę. W słowiańskiej mitologii zarówno Perun, jak i Weles są niezbędni dla istnienia kosmicznego porządku.
Kolczyki z wężem Welesa są dyskretnym, ale znaczącym wyborem. Zawieszka z symbolem Welesa jest bardziej widoczna i może pełnić funkcję osobistego amuletu. Pierścień z motywem Welesa to natomiast subtelny sposób na codzienne noszenie symbolu przemiany i mądrości.
Spośród wszystkich bóstw panteonu słowiańskiego Mokosz zajmuje miejsce wyjątkowe. To jedyna bogini, którą kronikarz wymienił z imienia wśród sześciu idoli postawionych przez księcia Włodzimierza w
Był bogiem, którego bali się nawet Duńczycy. Świątynia w Arkonie na wyspie Rugii była najważniejszym ośrodkiem kultowym Słowian połabskich — miejscem, do którego pielgrzymowały plemiona
Weles to bóg o osobliwym, mrocznym uroku – władca Nawii, czyli świata zmarłych, patron magii, czarowników oraz ukrytej mądrości, a także opiekun bydła. W przeciwieństwie
Wyślemy Ci raz w miesiącu informację o promocjach, nowościach, naszych wyjazdach i przede wszystkim ciekawostki ze świata Wikingów i Słowian.
